چرا بیرون آمدن از دایره راحتی برای درس خواندن سخت است؟
آنچه در این پست میخوانید
چرا بیرون آمدن از دایره راحتی برای درس خواندن سخت است؟
تا حالا شده کتاب جلوت باز باشه، برنامه‌ات هم مشخص باشه، حتی بدونی دقیقاً باید چی بخونی، اما باز هم شروع نکنی؟
مثلاً قرار بوده ساعت ۵ ریاضی بخونی.
ساعت ۵ می‌شه ۵:۲۰
بعد می‌گی: از ۵:۳۰ دقیق شروع می‌کنم
یه پیام رو جواب می‌دی
یه ویدئو می‌بینی
بعد یهو می‌بینی شده ۶:۴۵ و هنوز حتی صفحه اول رو شروع نکردی.
بعد هم اون صدای آشنا توی ذهنت می‌آد:
باز خراب کردم
من چرا این قدر بی‌اراده‌ام؟
اصلاً من آدم درس خوندن نیستم
اما شاید مشکل تو بی‌ارادگی نباشه.
شاید مشکل اصلی اینه که مغزت از بیرون اومدن از حالت راحت خودش مقاومت می‌کنه.
به این حالت، در روان‌شناسی تغییر رفتار، می‌گن گیر کردن در دایره امن.
این مقاله با بازنویسی و تطبیق برای فضای درس و دانش‌آموزان، بر اساس نوشته دکتر Andy Molinsky، استاد مدیریت بین‌المللی و رفتار سازمانی از دانشگاه براندیس، با ترجمه بهزاد اندیشمند، تنظیم شده است.
دایره راحتی یعنی چی؟
دایره راحتی یعنی محدوده‌ای از رفتارها و عادت‌هایی که برایت آشناست، حتی اگر به ضررت باشد.
برای یک دانش‌آموز، دایره راحتی می‌تواند این‌ها باشد:
- شب امتحانی درس خواندن
- شروع کردن فقط وقتی استرس زیاد شده
- نگه داشتن گوشی کنار دست
- فرار از درس سخت
- رها کردن برنامه بعد از یک روز خراب
- گفتن من همینم دیگه
- منتظر ماندن برای تذکر خانواده
دایره راحتی همیشه جای خوبی نیست.
فقط آشناست.
مغز ما معمولاً چیزهای آشنا را دوست دارد، حتی اگر همان چیزها باعث عقب افتادن، استرس، افت نمره یا حس بد بعد از آزمون شوند.
برای همین بیرون آمدن از دایره راحتی سخت است چون فقط قرار نیست درس بخوانی، قرار است از یک الگوی آشنا بیرون بیایی.
